Mój blog foto

Kalendarium

Sierpień 2019
P W Ś C P S N
« cze    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Kategorie

Archiwum

Nasza-Klasa.pl

Moje Linki

II Zjazd Rodziny Stelmachów w 34 obrazkach, trochę wierszem, trochę prozą.

15 sie 2016. Autor: zbistel

1 - Czekałam przecież tyle lat,

Aż zacznie się ten II Zjazd.

I się doczekałam.

2 - Na II Zjazd Stelmachów goście walili z całego świata drzwiami i oknami całymi rodzinami.

3 - Poszła fama, że takiej zabawy jak tu dawno nie było, nawet na Rudzie Różanieckiej.

4 - Ogólna impreza, rodzinna atmosfera. Tak było na naszym Zjeździe.

5 - Słuchajcie Stelmachowie, tak nauczyłem mego stryja kroków, że teraz nawet tańcząc z Anią, swoją żoną,

5 - Słuchajcie Stelmachowie, tak nauczyłem mego stryja kroków, że teraz nawet tańcząc z Anią, swoją żoną,

6 - nie musi patrzeć już pod nogi, by się nie przewrócić. Stryj wywija, jak drwal siekierką, a stryjenka razem z nim.

6 - nie musi patrzeć już pod nogi, by się nie przewrócić. Stryj wywija, jak drwal siekierką, a stryjenka razem z nim.

7 - Zdarzały się na naszym spotkaniu cuda. Dwie Gracje...

7 - Zdarzały się na naszym spotkaniu cuda. Dwie Gracje...

8 - ...ni z gruszki ni z pietruszki zmieniały się w trzy.

8 - ...ni z gruszki ni z pietruszki zmieniały się w trzy.

9 - Ala, pilnuj swego naszyjnika, bo gdy pęknie łańcuszek, kto doszuka się gdzieś tam wśród tych  krągłości tych okrąglutkich kółeczek.

9 - Ala, pilnuj swego naszyjnika, bo gdy pęknie łańcuszek, kto doszuka się gdzieś tam wśród tych krągłości tych okrąglutkich kółeczek.

10 - Jedni jedli to, co podano im na talerzu, jak ten słodziutki Mikołajek. Inni czekali na mannę z nieba. Czy się doczekali to inna sprawa.

10 - Jedni jedli to, co podano im na talerzu, jak ten słodziutki Mikołajek. Inni wznosząc ręce do góry czekali na mannę z nieba. Czy się jej doczekali to już inna sprawa.

11 - A jeszcze inni zadowalali się tym co na stole. I do końca imprezy nie narzekali...

11 - A jeszcze inni zadowalali się tym co na stole. I do końca imprezy nie narzekali...

12 - ...chociaż przebudzenie musiało być ciężkie.

12 - ...chociaż przebudzenie musiało być ciężkie.

13 - Słuchajcie dziewczyny, na jutro zapraszam was wszystkie do mojej stodoły. Nie liczcie na wiele, zapraszam Was na tańce.

13 - Słuchajcie dziewczyny, na jutro zapraszam was wszystkie do mojej stodoły. Nie liczcie na wiele, zapraszam Was na tańce.

14 - Byli nawet tacy, co łapali tu tak modne ostatnio POKEMONY. Podobno nawet co poniektórzy złapali je.

14 - Byli nawet tacy, co łapali tu tak modne ostatnio POKEMONY. Podobno nawet co poniektórzy złapali je.

15 - Józka, słyszałem Górniak wczoraj w radiu. Tyle już lat żyję na tym świecie, a do tej pory nie wiedziałem, że to moja kuzynka, tak pięknie śpiewa.

15 - Józka, słyszałem Górniak wczoraj w radiu. Tyle już lat żyję na tym świecie, a do tej pory nie wiedziałem, że to moja kuzynka tak pięknie śpiewa.

16 - Tu już podają torta, a w lampce pusto. Impreza już się kończy czy co.

16 - Tu już podają torta, a w lampce pusto. Impreza już się kończy czy co.

17 - Słuchaj Gustaw. Koronę już mam, załatw mi, abym został MISS-em tej imprezy. Chyba prezentuję się dobrze.

17 - Słuchaj Gustaw. Koronę już mam, załatw mi, abym został MISS-em tej imprezy. Chyba prezentuję się dobrze.

18 - Zakochani są wśród nas, zakochani pierwszy raz... Patrzą sobie głęboko w oczy, trzymają się za rączki, uśmiechają się do siebie.

18 - Zakochani są wśród nas, zakochani pierwszy raz... Patrzą sobie głęboko w oczy, trzymają się za rączki, uśmiechają się do siebie.

19 - Ćwiczę na wypadek zaćmienia słońca. Mam przydymioną szybkę i obserwuję, co dzieje się na słońcu. A tam dzieją się naprawdę niespotykane rzeczy.

19 - Ćwiczę na wypadek zaćmienia słońca. Mam przydymioną szybkę i obserwuję, co dzieje się na słońcu. Ale najciekawiej jest tu.

20 - Zawsze byłem elokwentny, ale dzisiaj dowiedziałem się, że jestem interesujący. Będę modelem. A co.

20 - Zawsze byłem elokwentny, ale dzisiaj dowiedziałem się, że jestem interesujący. Będę modelem. A co.

21 - Nawet Ilona opowiadała takie historie, że oczy wyłaziły z orbit. Ale to były historie widziane przez różowe okulary.

21 - Nawet Ilona opowiadała takie historie, że Gustek poszedł sobie jak zmyty. Tym razem nie dał rady jej przegadać. No cóż, porażki się zdarzają.

22 - A ja się odchudzam. Dzisiaj zjadłam pęczek pietruszki i to do wieczora mi wystarczy. I wszystkie zmarszczki podobno znikną.

22 - A ja się odchudzam. Dzisiaj zjadłam pęczek pietruszki i to do wieczora mi wystarczy. I wszystkie zmarszczki podobno znikną.

23 - Jedni jedli...

23 - Jedni jedli...

24 - ...drudzy pili...

24 - ...drudzy pili...

25 - ...jeszcze inni zaś tańczyli,

25 - ...jeszcze inni zaś tańczyli,

26 - choć niektórzy (przynajmniej na początku) trochę się nudzili

26 - choć niektórzy (przynajmniej na początku) trochę się nudzili

27 - Lecz w sumie chyba, wszyscy dobrze się bawili.

27 - Lecz w sumie chyba wszyscy dobrze się bawili.

28 - Lustereczko powiedz przecie, kto jest najpiękniejszy w świecie. Ja już wiem, a Wy.

28 - Lustereczko powiedz przecie, kto jest najpiękniejszy w świecie. Ja już wiem, a Wy.

29 - Mamusiu, a czemu masz takie wielkie oczy...

29 - Mamusiu, a czemu masz takie wielkie oczy...

30 - Gustaw, fajnie było, ale nie odpuszczaj. Następnym razem, za parę lat też tu będziemy jakeśmy Koguty

30 - Gustaw, fajnie było, ale nie odpuszczaj. Następnym razem, za parę lat też tu będziemy jakeśmy Koguty

31 - Szkoda, że ten czas tak szybko mija. Dopiero co spotkaliśmy się a tu już trzeba się żegnać. Do następnego razu, bo taki będzie.

31 - Szkoda, że ten czas tak szybko mija. Dopiero co spotkaliśmy się a tu już trzeba się żegnać. Do następnego razu, bo taki będzie.

32 - Wszystko co dobre szybko się kończy. Dobrze, że chociaż coś zostało mi jeszcze w tej lampce.

32 - Wszystko co dobre szybko się kończy. Dobrze, że chociaż coś zostało mi jeszcze w tej lampce.

33 - I tym oto sposobem dotarliśmy do końca tej wspaniałej imprezy. Zapraszam na następny raz, zapraszam za 10 lat.

33 - I tym oto sposobem dotarliśmy do końca tej wspaniałej imprezy. Zapraszam na następny raz, zapraszam za 10 lat.

34 - Do zobaczenia, do następnego, III Zjazdu Stelmachów.

34 - Do zobaczenia, do następnego, III Zjazdu Stelmachów.

Kategorie: Bez kategorii, Rodzina, Roztocze 2009, rozrywka | Komentarze (0) »

Cmentarz Łyczakowski we Lwowie

29 cze 2009. Autor: zbistel

Cmentarz Łyczakowski we Lwowie to jeden z najstarszych cmentarzy w Europie, został założony w 1876 roku we wschodniej części miasta. Starszy od niego jest tylko cmentarz na Rossie w Wilnie, bo pochodzi z 1769 roku. Cmentarze Powązkowski w Warszawie czy Rakowicki w Krakowie są o kilka lat młodsze. W miejscu obecnego cmentarza chowano zmarłych na dżumę już od XVI wieku. Na cmentarzu tym chowano zarówno zwykłych obywateli jak również tych najwybitniejszych. Niejeden pogrzeb stał się wielką manifestacją patriotyczną. Są tu pochowani znani poeci, pisarze, muzycy, malarze, architekci. Niejeden pomnik to zabytek kultury. Obecnie zresztą cały cmentarz jest jednym wielkim muzeum.Cmentarz Łyczakowski zajmuje obecnie teren 40 hektarów, ma 80 pól grobowych, a obecny wygląd otrzymał jeszcze w 1855 roku. Od 1885 roku prowadzone są księgi cmentarne pozwalające ustalić każde miejsce pochówku.


Oto wiersz Witolda Szołgini, lwowianina, o cmentarzu Łyczakowskim napisany śpiewnym bałakiem,  specyficzną lwowską gwarą.

  • PIRSZY LISTUPADA

Złota jesień… Pugodni - dyszcz wcali ni pada,

Cichu, ciepłu, senni, woń grzybów i mienty.

A to już dzień przeciż pirszy listupada,

Dzień tych co udeszli - Świentu Wszystkich Świentych…


Zmierzch szybku nadchodzi, wnet robi si ciemnu,

I już cały niebu chmury zacingaju;

Gwiazd dziś szukać na nim - całkim nadaremnu,

Ali, tu, na ziemi, juz si rozjarzaju.


Jak jasnych gwiazd roji światła na tym wzgórzu,

Co tak nidaleku ud chawiry mojij,

Na którym ugromnych, czarnych sosyn dużu,

A wśród nich las krzyżów prostych cichu stoji.


…Idym w tłumi ludzi gienstym, a milczoncym,

Bu puwaga miejsca du milczenia skłania;

Słychać tylko w dali dzwon wolnu dzwunioncy,

A tu, naubkołu - pubożny wzdychania…


Pud nugami liści jisienni szyleszczu,

Cu furt leci z góry, z drzyw brunzowu-złotych;

Idym zadumany w suchim, złotym deszczu,

Czujunc rzewny smutyk i dziwny tynsknoty…


Groby i grubowcy jaśnieju światłami

Zniczów oraz świczyk na nich zapalonych

Przez tych, co tu przyszli z swymi mudlitwami

Za tych kiedyś bliskich, dziś tak uddalonych…


Ten udgarnia liści, ta światła ustawia,

Niwieli słów słychać, a czenstu wzdychani;

Potym kużdyn szeptym du Boga przymawia:

“Daj im, Panie Boży, wieczny spuczywani…”


Ni tylko przy swojich krzontaju si ludzi-

I u Kunupnickij fest światył si pali,

Wieli takży osób przy grobach si trudzi

Zapolskij, Urdona, Szajnochy, Kubali,


Gruttgiera, Guszczyńskiego oraz fury innych,

Co si zasłużyli dla Polski i Lwowa;

Bardzu dobrzy wimy, co jisteśmy winni

Tym, co na cmentarzu leżu Łyczakowa…


Duchudzym na mniejscy dla nas wszystkich świenty:

Cmentarz naszych Orlunt (lub Ubrońców Lwowa);

Kużdyn lwowiak je tu ukropni przyjenty,

Bu ten cmentarz dla nas - świentuść narudowa…


Dzisiaj tysiuncami światełyk jaśnieji,

Jak wielgi słup światła widny już z uddali;

Ludzi wszystki groby stroju pu kuleji,

Ja tyż wianyk złożym i świczki zapalim…


Wracajunc ud Urlunt ku myj Łyczakoskij

Skrencym na chwyleczki na wzgórzy z susnami,

Tam, dzie z kuligami śpi sobi Dyboski-

By nad styczniuwymi westchnuńć puwstańcami.


I kiedy ubglondnym łuny nad cmentarzym

Późnym już wiczorym, nim si spać pułożym-

Jeszczy raz swy proźby tam, w góry, przykażym:

Wieczny udpuczynek daj im, Pani Boży… .



A oto kilka ujęć z tej przepięknej nekropolii.


Cmentarz Orląt Lwowskich


Cmentarz Orląt lwowskich jest częścią cmentarza łyczakowskiego. Są tu pochowani młodzi Polacy, najczęściej w wieku 16 - 18 lat, którzy w latach 1918 - 1919  stanęli do walki o polskość Lwowa, o to, aby miasto to nie dostało się w ręce ukraińskie. Dopięli swego, lecz cena była ogromna, większość z nich zginęła w bardzo krwawych i ciężkich walkach. Po zakończeniu walk wszystkich poległych przeniesiono z prowizorycznych mogił na cmentarz łyczakowski i pochowano na wzgórzach nieopodal Pohulanki - dzielnicy Lwowa. W roku 1921 rozpisano konkurs na mauzoleum obrońców Lwowa, którego laureatem został student Wydziału Architektury Politechniki lwowskiej Rudolf Indruch, również uczestnik walk o Lwów.  Trzeba w tym miejscu dodać, że o Lwów walczyli równiez Francuzi oraz piloci amerykańscy; oni również są upamiętnieni na cmentarzu.

Po wojnie Lwów, jak wiemy dostał się w ręce rosyjskie, cmentarz Orląt w latach 70-tych XX wieku został poważnie zniszczony. Miał całkowicie zniknąć z powierzchni ziemi, lecz na szczęście do tego nie doszło. Po przejęciu Lwowa przez Ukrainę zapadła decyzja o odbudowie cmentarza, lecz negocjacje w tej sprawie były długie i burzliwe. Do dzisiaj nie wszystkie kwestie szczegółowe są wyjaśnione. Trzeba w tym miejscu dodać, że aby dostać się na ten cmentarz trzeba przejść przez cmentarz i miejsce upamiętniające walki oddziałów UPA - Ukraińskiej Powstańczej Armii, która to armia walczyła zaciekle z Polakami. Innego dojścia do Cmentarza Orląt nie ma. Taka mała zemsta Ukraińców za nasze Orlęta.


Kategorie: Roztocze 2009, powszechne | Komentarze (0) »

Roztoczańskie klimaty

27 cze 2009. Autor: zbistel

Kategorie: Roztocze 2009, przyroda | Komentarze (1) »

« Wcześniejsze wpisy